Türkiye Cumhuriyeti Devleti son 12 yıldır inanılmaz, bir o kadar da tehlikeli bir değişim ve dönüşüm süreci yaşıyor. “Çözüm süreci, dindar nesil, BOP, Ilımlı İslam projeleri” ile Türk milleti çözülüyor, Türk Devleti tasfiye ediliyor. Böylesi bir operasyonun içeride hazırlanmadığını, mutfağın neresi olduğunu herkes biliyor. Böylesine kapsamlı bir operasyonu planlamak ve uygulamak, son 12 yılın aktörlerinin aklını ve gücünü aşıyor.
Celal ÇETİN (06 Mayıs 2013)
Bugün Türkiye öyle bir kıskaca alındı ki, bu kıskacı kırıp atmak büyük bedeller gerektiriyor. Kıskacın en tehlikeli kısmını anlayabilmek için, Türkiye’de bir kesimin dönüştürülmesinin sırrını bilmek gerekiyor.
Türkiye’de 13 yıl önce AKP Holding adıyla bir halka açık şirket kuruldu. Bu şirketin kuruluş senedinde muhafazakar yapıda olduğu yazıyordu. Şirket bir yıl sonra iktidara geldi.
Toplumun bir kesimi, muhafazakar bir yönetime kavuştukları için mutluydular. Ve şirketin hisselerini hemen satın aldılar. Bu arada aralarında Arap’ların da bulunduğu uluslararası şirketler ve devletler de AKP Holding hisselerinden satın aldılar.
Şirket işe hızlı başladı. İlk yaptıkları, kendilerine bir burjuva kesimi kurmak oldu. Bunun için ülkenin sermaye yapısını, ekonomik sistemini kurdukları burjuva kesimine aktardılar. Bu kesim, küçük ama etkili bir güce dönüştü. Yani zengin oldu.
Ama daha büyük bir kesim vardı. Bu kesim, “fakir ve dini bütün insanlardı.” Günlük olarak karınlarını doyurmaktan ve aslında tanımadıkları, araştırmadıkları, yani bilgi sahibi olmadıkları dinlerini yaşamaktan başka bir düşünceleri yoktu. Bunların da bir şekilde elde tutulması gerekiyordu.
Müslüman bir iktidar işbaşına gelmiş, bu kesimler dini yönden kontrol altına alınmıştı. Sırada ekonomik kontrol vardı. Bu kesim sosyal yardım adı altında maaşa bağlandı. Günlük iaşeleri sağlandı. Yani karınları doyuruldu.
Yabancı yatırımcılara ise milyar dolarlık ihaleler, yeraltı-yer üstü kaynakların işletilmesi yoluyla hisse satışları yapıldı.
Böylece muhafazakar AKP Holding’in hisseleri geniş bir kesim tarafından satın alındı.
Zaman içinde yabancı hissedarlar holdingin zarar etteğini ve iflasa sürüklendiğini anladı ve hisselerini elden çıkardı. Geriye “fakir ama dini bütün” olarak nitelendirilen yerli hissedarlar kaldı.
Bu hissedarlar, hisselerinin değer kaybetmemesi için şirketini koruyacaktır elbet. Hele ki bu şirket, muhafazakar, dindar bir şirketse korumak “dini bir görev” haline gelmiştir… Şirketin kuruluş sermayesinin nereden geldiği, şirket yönetiminin nasıl zengin olduğu ise umurlarında bile değildir hissedarların. Bu kesim öylesine biat etmiştir ki, ne söylerseniz söyleyin, ne yaparsanız yapın etki etmeyecektir.